JEDYNKA | DWÓJKA | TRÓJKA | CZWÓRKA | PR DLA ZAGRANICY | IAR | RADIO PARLAMENT
baner_newsy.jpg

Mistrzowskie interpretacje Leszka Możdżera...


13.01.2018.JPG

Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus wystąpiła 13.01.2018 o godz. 19.00 w Studiu Koncertowym im. Witolda Lutosławskiego z koncertem Mistrzowskie interpretacje Leszka Możdżera. Koncert ten był połączeniem talentu, wirtuozerii i kreatywności Leszka Możdżera, którego niezwykła osobowość stanowi jeden z najciekawszych fenomenów współczesnego jazzu, z młodzieńczą pasją muzyków Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus pod dyrekcją Mirosława Jacka Błaszczyka.

Okres po I wojnie światowej należał do najbardziej „eksperymentalnych” i różnorodnych w całych dziejach muzyki. Jedną z wielu znaczących nowości, którymi entuzjazmował się ówcześnie muzyczny świat, okazał się jazz, zrazu niszowy gatunek improwizowanej muzyki potomków afroamerykańskich niewolników, który u progu XX stulecia wyszedł poza rozlewiska delty Missisipi i Nowy Orlean, wykształcając nowe gatunki, style i odmiany, fascynując niespokojnymi rytmami, egzotyczną harmoniką, żywością emocji, wirtuozerią muzyków. Formy jazzowej proweniencji (jak np. naśladujący grę na banjo ragtime) bywały już nie improwizowane, lecz komponowane i publikowane, pojawiły się też jazzowe „orkiestry” – big-bandy. Szybko też doszło do mariażu jazzu z muzyką klasyczną (m.in. Milhaud, Stawiński). Jednym z twórców takiego pogranicza był George Gershwin. Młody muzyk szybko zwrócił uwagę całej Ameryki, także lidera znanego big-bandu, Paula Whitemana, który zaproponował Gershwinowi skomponowanie „jazzowego koncertu fortepianowego”. Ów przystał na propozycję i na początku 1924 przystąpił do pracy. Wspominał po latach, że pierwsze pomysły pojawiły się podczas podróży koleją z Nowego Jorku do Bostonu – hałas, osobliwe rytmy stukotu kół, mijane pejzaże metropolitalne i industrialne sprawiły, że kompozycja objawiła mu się niemal w całości jako „muzyczny kalejdoskop Ameryki”. Przelał ją na papier najpierw w wersji na dwa fortepiany i zatytułował „Amerykańska rapsodia”. Za radą swego brata i bliskiego współpracownika, autora tekstów wielu sławnych do dziś piosenek/standardów, Iry Gershwina zmienił tytuł na „Błękitną rapsodię” („Rhapsody in Blue”), w nawiązaniu do tytułów obrazów amerykańskiego malarza Jamesa Whistlera, często odwołujących się do dominującego w kompozycji koloru (np. „Nocturne in Black and Gold”). Tu oczywiście miało to być nawiązanie do muzyki bluesowej, choć nie tylko ona była inspiracją dla utworu. Premiera miała miejsce już 12 lutego 1924 w Nowym Jorku. Przy fortepianie zasiadł sam Gershwin, właściwie improwizując swoją partię (jej ostateczną postać zapisał dopiero po koncercie). Sukces wśród publiczności okazał się olśniewający, dając początek innym szeroko zakrojonym symfonicznym kompozycjom Gershwina z jazzowymi motywami, jak „Concerto in F” czy nieco mniej znana „Second Rhapsody”. Owocem tryumfalnego tournée po Europie, a także kontaktów z wybitnymi francuskimi muzykami, jak Maurice Ravel i Nadia Boulanger, jest poemat symfoniczny „Amerykanin w Paryżu” (1928), który popularnością dorównuje „Błękitnej rapsodii”. To ponownie wyraz fascynacji żywiołem miasta (kompozytor użył nawet autentycznych samochodowych klaksonów ręcznych, sprowadzonych na nowojorską premierę z Paryża). „Bluesowe” motywy są wyrazem nostalgii tytułowego turysty za ojczyzną, lecz otaczają go brzmienia o typowo paryskim esprit, stylizowane tu w sposób bardzo oryginalny, nawiązujący do osiągnięć grupy kompozytorów francuskich zwanych Les Six.
Tytuł kompozycji Leszka Możdżera „7 miniatur na fortepian improwizujący i smyczki” zapowiada utwory o otwartej formie, kształtowane live podczas koncertu (każda z miniatur może trwać od 5 do nawet 25 minut!), pianista i smyczkowy zespół wzajemnie się inspirują, wchodzą w interakcje koordynowane przez solistę. Utwór wyróżnia brzmieniowa eufonia, nostalgiczne i żartobliwe spojrzenie wstecz ku „złotym latom jazzu”, które dla autora jest pewną odskocznią od głównego nurtu jego – często awangardowej, wciąż śmiało poszukującej nowych form i brzmień – twórczości w ramach mainstreamu jazzowej sceny muzycznej. Połączenie talentu, wirtuozerii i kreatywności Leszka Możdżera, którego niezwykła osobowość stanowi jeden z najciekawszych fenomenów współczesnego jazzu, z młodzieńczą pasją muzyków Polskiej Orkiestry Sinfonia Iuventus gwarantuje koncert niezwykły! Poprowadził go dyrektor artystyczny zespołu, Mirosław Jacek Błaszczyk.

Organizator: Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus

Wykonawcy:
Leszek Możdżer fortepian
Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus
Mirosław Jacek Błaszczyk
dyrygent

W programie:
Leszek MOŻDŻER - 7 miniatur na fortepian improwizujący i smyczki, George GERSHWIN - Amerykanin w Paryżu, Błękitna rapsodia

Bilety w cenie: normalne - 130
ulgowe:
100 zł dla uczniów, studentów do ukończenia 26 roku życia, emerytów i rencistów oraz osób po 70 roku życia,
75 zł dla uczniów szkół muzycznych i baletowych oraz studentów uczelni muzycznych i muzykologii
dostępne na stronie www.bilety24.pl, www.ebilet.pl oraz na godzinę przed koncertem w kasie Studia





» powrót

Jeśli chcą Państwo otrzymywać bieżące informacje o naszym repertuarze, proszę wysłać swoje zgłoszenie na adres: barbara.czerska@polskieradio.pl
facebook
Estrada i Studio Gdzie co
projekt i wykonanie: webmania.pl
Informacje: Wiadomości | Sport | Gospodarka | The News | Euranet | IAR | Redakcja Katolicka | Radio Parlament
Rozrywka i kultura: Muzyka | Kultura | Teatr | Studio Reportażu | Polska Orkiestra Radiowa | Orkiestra Kameralna | Chór Polskiego Radia | Studia nagrań i koncertów | Bilety
Wiedza: Nauka i technologie | Historia
Programy: Jedynka | Dwójka | Trójka | Czwórka | Zagranica
Społeczności: Forum | Kontakt